تقدیم به عاشقان آن دیار (۵)
چکل ای کوه بلند ، آن همه لطف به قاب واژه ، هوسی را به عبس دم زدن است. منظر چشم من و قامت تو ، جام بشکسته به دریا زدن است.
عاشق تو اما ناگزیر از گفتن عشق ها موهبتی از غیبند.
چكل دنيا نا سردارنا نا سامون انسون دنيا امبي ميرمبي حيون
امه كار بدتر از فريم قرون اما گجمي آ وه بئيه بدنوم
مرس سي شل الان گت بئينه كلفت و بلند ابرجه رد بئينه
قديم آدما هم گرد بئينه خشي بوردآ اساشه درد بئينه
اتا روز گوتنه اينتا مه بندا قد زونه گوتنه مه جانه زنا
چوسي شيه به اسب و خرو ورزا الان دستشه اتا قول هو والله
تا بوري چش بزني عمر تمومه سرو پوست گل بن موچكله شومه
مردي زن ورنه آ زنا شي كنده هندا سال نئيه نوم ته گومه
ميوه روش كه امو اما گيتمي پر هي قه قي كردمي ماره سرو ور
قيمت ميوه و دونه برابر مارون دونه دانا ميوه دوش سر
ميوه ره گاز زومي بافني زك اتي پيله اتي دستا اتا تك
بي مار گس اينگوآ چش پر اسري وچون شه نيم خرده دانه ونه تك
